A Soberanía Alimentaria, garantía de futuro

Menú Principal

Menú de Destacados

  1. Portada>
  2. Novas>
  3. Medio Ambiente e Montes>
  4. Medio Ambiente>
  5. Ataques de lobos ao pé das casas causan graves prexuízos ás explotacións gandeiras do Macizo Ourensán

Ataques de lobos ao pé das casas causan graves prexuízos ás explotacións gandeiras do Macizo Ourensán

5 de Novembro do 2013

Lobo

O pasado 1 de novembro, ás 0:20 horas, o gandeiro Ángel Rivas Peña sentiu ruídos nunha finca cercada que ten a escasos 30 metros do seu domicilio no lugar de A Teixeira (parroquia de Escuadro, Maceda). Atopou un becerro morto e un lobo comendo nel. Ao tentar asustar ao lobo, o animal se lle arrepuxo, polo que foi até a casa a por unha escopeta para disparar ao aire e disuadir ao depredador. Aínda que o lobo fuxiu, ao volver ao día seguinte á finca xa devoraran ao becerro case por enteiro.

Este non é o primeiro caso de ataques de lobos na zona, xa que existe superpoboación deste predador e, ante a falla de presas naturais, van buscar o alimento cada vez máis ás explotacións gandeiras e aos propios núcleos habitados, poñendo en perigo mesmo a integridade física das persoas que habitan o rural ourensán. Por parte da Xunta, o de sempre: se Ángel quere ter dereito a unhas insuficientes indemnizacións que poderá cobrar dentro dun ano, con sorte, terá que comezar un complexo proceso burocrático que nunca pagará outros danos colaterais que está a causar a falla de control sobre a poboación do lobo no Macizo Ourensán. Un bo exemplo das secuelas indirectas que teñen os ataques dos lobos son os cadros de estrés no resto dos animais da facenda; ese estrés, moitas veces remata en abortos das vacas afectadas e, consecuencia disto, en casos de mamite e outras doenzas relacionadas directamente co medo aos depredadores e coa perda da cría.

O Sindicato Labrego Galego xa ten denunciado que o da fauna salvaxe é un problema de orde xeral que afecta a toda a cidadanía e que non para de medrar. Diante disto, as actuacións da Xunta limítanse a un sistema de compensacións manifestamente escaso e inútil, e a unha inexistente política de control da fauna salvaxe. Ademais, os territorios cinexeticamente ordenados (Tecores), nos que hoxe recae parte da responsabilidade á hora de indemnizar os danos causados pola fauna salvaxe, estanse a amosar totalmente impotentes tamén á hora de manter controlada a poboación destas especies.